به شدت سرم شلوغه. فردا جابه جایی و اسباب کشی داریم. شاید تا یه چند روزی نتونم به کسی سر بزنم، ولی به محض اینکه کارم سر و سامان بگیره، میام و به همه اتون سر می زنم. بچه های خوبی باشید تا من برگردم. زیاد شیطونی و شلوغکاری نکنید. نت رو هم نذارید رو سرتون. من زود برمی گردم!

پ.ن: دوستای گلی که وبلاگشون لَنگِ نظرات گُهربار منه، نگران نباشن، من جای دوری نیستم، با ایرانسل() وبلاگاتون رو میخونم، فقط چون گوشیم، قسمت کامنتینگ رو ساپورت نمیکنه، نمیتونم شما رو از نظرات ارزشمندم مستفیض کنم!

بالاخره نمردیم و سیمای همدان، یه فیلم از نیکل کیدمن، پخش کرد. تهاجم! با سانسورای نه چندان مناسبش، بازم بد نبود، برای مایی که ۳ ماهه ماهواره امون به فـ.. رفته! (فکر بد نکنید! منظورم فنا بود.) از ترس همسایه ی بد ذات، به خدا پناه می بریم!

یه چیزی مدتیه که خیلی فکر منو به خودش مشغول کرده! (خیلی رو خیلی شدید بخونید.)

قدیمترا که ما بچه بودیم، (حدوداً ۲۰ و خورده ای سال پیش) تو فیلمای خارجی، وقتی به هم ویسکی تعارف می کردن، تو دوبله اش می گفتن "شربت"! یا خیلی با کلاسترش می گفتن "نوشیدنی". اما مدتیه که به راحتی اسم مشروب رو تو فیلما میارن و دیشبم که تو مرگ تدریجی، شیشه ی گرنس رو خوشگل نشون داد. به مای شوشو گفتم چند قدمی بیشتر تا نشون دادن رقص گلپری جون و باباکرمی تو سریالای تلویزیون باقی نمونده! اولش بدجوری سخت گرفتن. انگاری میخواستن از همه، فرشته بسازن! اما بعد که دیدن روزمرگی های مردم رو نمیتونن ازشون بگیرن، دیگه بی خیال شدن. آدم احساس راحتی و ارتباط بیشتری با شخصیتای فیلما می کنه. هر چند فیلما کم و بیش در پیت تشریف دارن، ولی خب! بازم فک می کنم اینجوری بهتره، تا ساختن یه محیط دور از واقعیت توی فیلما، که بعضاً فیلمای دهه ی ۶۰ اینجوری بودن!

پ.ن۱: هفته ی سخت و پرمشغله ای داشتم. هفته ی بعد هم همینطوره. ازتون التماس دعا دارم.

پ.ن۲: دوستایی که عاشق آیکونای خوشگلن برای وبلاگاشون، میتونن از این لینک استفاده کنن. شکلکای قشنگی داره.  استفاده کردید، مدیونید اگه سند تو آل نکنید. (قابل توجه علیا خان) دعاشم به جون تاتوره بکنید.

ای خدا، بازم خودت هوای ما رو داشته باش.*

*: گرچه از امیرحسین مدرس خوشم نمیاد، ولی وقتی این تیکه رو میخونه، یه حس نزدیکی عجیبی به خدا میاد سراغم.

پ.ن: خدایا بخواه که اگه تو بخوای، هیچ قدرتی نمیتونه بگه نه! تنها تویی امید و پناه.

به نظرتون با اینجور فتواها دیگه کسی به فکر ازدواج کردن می افته؟

سن ازدواج که خود به خود به خاطر مشکلات اقتصادی و فرهنگی و ... رو به رشده! اگه همچین آزادی هم باشه (با توجه به بحث آزادی ازدواج موقت) دیگه آیا کسی به ازدواج فکر می کنه؟

پ.ن۱: زمان ما که این چیزا نبود، خیلی مسائل اتفاق می افتاد و بعضی دکترای روشنفکر! در خدمت حاضر بودن! حالا که دیگه شرعی و قانونی هم شده!

پ.ن۲: ننه(به کسر ن)اَ بوه اش (به کسر ب و فتح و) بی خور! (به کسر خ و فتح و)*

*: مادر از بچه اش بی خبر!

پ.ن۳: وقت کردید، کامنتاشم بخونید...!

بعد نوشت: در جواب به کامنت مامان ممل عزیز که توی کامنتا نشد جواب بدم.

« ادامه مطلب رو حتماً بخونيد »

 سر بر آسمان گرفته و تا دورها و دورترها،
                                 ستاره های سوسو زن مسافر را می نگرم.
                      به این فکر می کنم که هیچ ستاره ای در آسمان از آن ِ من نیست!
چشم می بندم و زبان به شکوه می گشایم و گله از روزگار نامراد،
                                 که چرا سهم من از ستاره ها هیچ است و هیچ؟
                                                                        ستاره که نداشته باشی،
                                                                                     انگار هیچتر از هیچی!
اشک از گونه هایم جاریست.
                     گرمایی مطبوع بر گونه ام می نشیند.
                                                        چشم باز نمی کنم،
                                                                 مبادا که این گرما یک خیال بیش نباشد!
نوازش دستی که اشکهایم را پاک می کند، به واقعی بودن گرمای بوسه، صحه می گذارد.
                                      صدایی آرام، همراه با بغضی غریب، ناله کنان صدایم می زند: مامی!
     دخترکم را به آغوش می کشم و جانم گویان صورت معصوم و پر غمش را می بوسم.
چشم به گوشه ی دیگر اتاق می گردانم و زانوهای به غم بغل گرفته ی دختر دیگرم، 
                                                                                               قلبم را به درد می آورد.

خدایا!
     ستاره های من، زیباترین ستاره های دنیا هستند.
                                              ستاره ای از آسمانت نمی خواهم.
                   ستاره هایم را در آغوش می کشم و او را به خاطر داشتنشان شکر می گویم.

پ.ن: خدا همه ی بچه ها رو برای پدر و مادراشون نگه داره و اونایی هم که در حسرت در آغوش کشیدن بچه هستن، این لذت رو نصیبشون کنه

اینجا تا ۱۵م بیشتر وقت نداریم. باید خونه رو تحویل بدیم! خوشحال بودم که تا ۱۵م خونه امون ساختش تموم میشه و میریم اونجا! ولی انگاری یه جورایی فعلاً روزگار با ما راه نمیاد. راه خودش رو میره! مثل اون جادهه و رانندهه شده قضیه امون! (جاده برو و من برو، جاده پیچید، من نپیچید!)

فردا زهرا با مدرسه میره اردو. سری پیش که رفته بودن اردو، موبایلاشونم برده بودن. ولی ظاهراً چندتایی از بچه ها بلوتوثای جیز رد و بدل می کردن، معاونشون میبینه و دیگه به کسی اجازه ندادن برای فردا موبایل ببره! منم یه جورایی دلم شور می زنه! چون تا عصر ازش بی خبر می مونم. مای شوشو میگه فک کن که پارساله و دخترا هنوز موبایل ندارن. بیخودی دلت شور نزنه. مگه میشه که فک نکنم؟! یه وقتایی به خودم میگم مردا چه دل بزرگی دارن!!! خیلی خونسردتر از مادران. خوش به حالشون. 

پ.ن: دارم "حالا چرا؟" ی استاد بنان رو از اینجا دانلود می کنم. کسایی که به آهنگای قدیمی علاقه دارن، این وبلاگ منبع خوبیه برای گرفتن آهنگ البته بعضی از لینکای دانلودش یا تاریخ مصرفش گذشته و یا فـ.یـ.لـ.تـ.رهولی از قدیم گفتن: کاچی بَعض ِ هیچی.

تند تند وسایل رو از قفسه ها در میارم و توی جعبه می چینم. زمان ندارم. وقتم خیلی کمه. فقط چند روز. چند روز؟ فقط تا آخر برج! برج میلاد هم دست کمی از اقساط بلند بالا و تورم و گرانی نداره! میگن وام میده، وام طولانی مدت، با بهره ی کم. بانکش رو نمیدانم! اسمش همین الان نوک زبانم بودا! زبانم رو بستن انگاری. دیگه نمی چرخه! چرخ روزگار لعنتی برای ما لنگ می زنه! واریس دارم، گاهی لنگان لنگان می رم ولی بازم زمین می خورم! زمین قیمتش شده متری خدا تومن. خدا از اون بالا خوب ما رو می بینی و کیف می کنی از سر درگمی بنی بشرها! بنی بشر اعضای یکدیگرند بود این شعر؟! شعر هم فقط غزل، نه شعر سپید! وای که این غزل چقدر هانیه رو اذیت می کنه؟! مرض داره انگاری فریبا که آرایشگاش رو با برق ما سرپا نگه داشته! پاهام دوباره درد گرفته از بس سر پا بودم! بازم این درد لعنتی قلب! پرو پرانولول را باز یادم رفت بخورم! یاد دوران بی قیدی بچگی بخیر! نه خیر، تمام بشو نیست بسته بندی وسایل توی قفسه ها و کمدا و کابینتا! وقتم خیلی کمه! فقط تا سر برج!

پ.ن: از این پست به بعد، نظرات مطالب هم بازه